Je sluit met je werkgever een vaststellingsovereenkomst om je dienstverband te beëindigen. In zo’n overeenkomst wordt vaak finale kwijting opgenomen. Daarmee spreken partijen in beginsel af dat zij na uitvoering van de gemaakte afspraken niets meer van elkaar te vorderen hebben.
Heb je op dat moment nog een aanspraak die je wilt behouden, bijvoorbeeld op achterstallig loon? Dan is het belangrijk om daar bij het sluiten van de vaststellingsovereenkomst rekening mee te houden.
Dat blijkt opnieuw uit een recente uitspraak van de Rechtbank Midden-Nederland (ECLI:NL:RBMNE:2026:7075). Een werknemer wist vóór het sluiten van de vaststellingsovereenkomst al dat hij aanspraak wilde maken op verschillende loonvorderingen, maar liet daarvoor geen voorbehoud opnemen in de overeenkomst.
De kantonrechter oordeelde dat deze vorderingen onder de finale kwijting vielen.
Waar ging de zaak over?
De werknemer was sinds april 2016 in dienst bij zijn werkgever. In januari 2025 meldde hij zich ziek. Tijdens zijn arbeidsongeschiktheid legde de werkgever verschillende loonstops op. Op 29 augustus 2025 bereikten partijen overeenstemming over het einde van het dienstverband. Zij ondertekenden diezelfde dag een vaststellingsovereenkomst.
In de vaststellingsovereenkomst zijn partijen onder meer overeengekomen dat werkgever werknemer een beëindigingsvergoeding zou betalen, dat werknemer de bedrijfseigendommen van werkgever zou retourneren en dat partijen elkaar over en weer finale kwijting verlenen.
Na het sluiten van de overeenkomst ontstond een discussie tussen partijen. Volgens de werknemer had de werkgever onder meer zijn loon en de beëindigingsvergoeding te laat betaald. Ook zou de werkgever ten onrechte bedragen op die vergoeding hebben ingehouden.
De werknemer stapte daarom naar de kantonrechter. Hij wilde dat de vaststellingsovereenkomst werd ontbonden. Daarnaast vorderde hij achterstallig loon, wettelijke verhoging en wettelijke rente over verschillende loonbetalingen uit 2025.
Kon de werknemer de vaststellingsovereenkomst laten ontbinden?
Nee.
De kantonrechter stelde voorop dat een tekortkoming in de nakoming van een overeenkomst in beginsel aanleiding kan geven om die overeenkomst te ontbinden. Dat is anders wanneer de tekortkoming, gelet op haar geringe betekenis of bijzondere aard, de ontbinding niet rechtvaardigt.
Volgens de kantonrechter was er in deze zaak maar één tekortkoming van de werkgever: de beëindigingsvergoeding was niet op tijd betaald. Dat was volgens de rechter echter onvoldoende om de hele vaststellingsovereenkomst te ontbinden. Daarbij speelde mee dat ook de werknemer zelf zijn afspraken niet volledig was nagekomen. Hij had de bedrijfskleding niet binnen de afgesproken termijn ingeleverd, ook niet nadat de werkgever hem daar meerdere keren om had gevraagd. Ook had de werkgever bepaalde digitale bronbestanden nog steeds niet teruggekregen. De werkgever had daarom volgens de kantonrechter een goede reden om de betaling van de beëindigingsvergoeding op te schorten. Het restant van de vergoeding was uiteindelijk in januari 2026 alsnog aan de werknemer betaald.
Kon de werknemer daarna nog achterstallig loon, wettelijke verhoging en rente vorderen?
Ook daarop was het antwoord nee.
In de vaststellingsovereenkomst hadden partijen elkaar finale kwijting verleend, waarbij geen voorbehoud is gemaakt ten aanzien van (mogelijke) aanspraken op achterstallig loon, wettelijke verhoging of wettelijke rente.
Uit eerdere correspondentie bleek dat de werknemer vóór het sluiten van de vaststellingsovereenkomst al bij zijn werkgever had aangedrongen op tijdige betaling van zijn loon en dat hij aanspraak maakte op de wettelijke verhoging en de wettelijke rente.
De werknemer wist dus dat deze mogelijke vorderingen bestonden toen hij over de beëindiging van zijn arbeidsovereenkomst onderhandelde. Volgens de kantonrechter had het daarom op zijn weg gelegen om deze aanspraken mee te nemen in de onderhandelingen en daarvoor in de vaststellingsovereenkomst uitdrukkelijk een voorbehoud te maken.
Dat had hij niet gedaan.
Gelet op de finale kwijting-bepaling mocht de werkgever er daarom vanuit gaan dat er geen andere vorderingen meer waren, althans dat eventuele andere vorderingen onder de finale kwijting vielen. Daarbij woog ook mee dat de werknemer tijdens de onderhandelingen en bij het sluiten van de overeenkomst werd bijgestaan door een gemachtigde.
Wat betekent finale kwijting eigenlijk?
Een bepaling over finale kwijting is gebruikelijk in een vaststellingsovereenkomst. Het doel daarvan is om een definitieve streept te zetten onder de arbeidsrelatie. Werkgever en werknemer spreken af dat zij, behoudens eventuele voorbehouden die in de overeenkomst zijn opgenomen, niets meer van elkaar te vorderen hebben.
Wat betekent deze uitspraak voor werknemers?
Een vaststellingsovereenkomst is meer dan alleen een afspraak over de datum waarop je uit dienst gaat en de vergoeding die je meekrijgt. Met name de finale kwijting-bepaling kan verstrekkende gevolgen hebben.
Heb je op het moment dat je over een vaststellingsovereenkomst onderhandelt nog een discussie met je werkgever over bijvoorbeeld achterstallig salaris, vakantiedagen, bonussen of overuren? Dan is het belangrijk om die onderwerpen niet buiten beschouwing te laten.
Wil je een bepaalde aanspraak behouden, dan kan het nodig zijn om daarvoor uitdrukkelijk een voorbehoud op de finale kwijting in de vaststellingsovereenkomst op te nemen.
Vragen over een vaststellingsovereenkomst? Of wil je jouw vaststellingsovereenkomst laten beoordelen? Neem gerust contact met ons op. We kijken graag met je mee.
